یکشنبه 24 آبان 1394 / 17:51|کد خبر : 227|گروه : اجتماعی

در حاشیه/

از حاشیه نشینی در مریوان تا ترک تحصیل کودکان، بیکاری و فقر+ خاطرات یک معلم

از حاشیه نشینی در مریوان تا ترک تحصیل کودکان، بیکاری و فقر+ خاطرات یک معلم

حاشیه های شهرمریوان با توجه به موقعیت این شهر توریستی و ترانزیتی، در کنار دریاچه زریبار و مرز بین المللی باشماق خواسته یا ناخواسته، زیستگاه بسیاری از ساکنین روستاهای سروآباد و مریوان شده است.

به گزارش اورامانات، حاشیه های شهرمریوان با توجه به موقعیت این شهر توریستی و ترانزیتی، در کنار دریاچه زریبار و مرز بین المللی باشماق  خواسته یا ناخواسته، زیستگاه بسیاری از ساکنین روستاهای سروآباد و مریوان شده است.

اما این بندگان خدا بدون اطلاع از شهر مقصد و آینده ای که در انتظارشان است و بی خبراز مشکلات  و گرفتاری های مسیر زندگی شان به مریوان و حاشیه های آن مهاجرت میکنند.

مشکلاتی مثل عدم آمادگی این شهر و مدیریت شهری جهت آماده سازی امکانات و زیر ساخت های لازم برای این همه جمعیت، که به ناچار باید عده ای در حاشیه زندگی کرده و از بسیاری از امکانات محروم باشند.

در روستاها بیشتر اعضای خانواده  در تولید (کشاورزی و دامداری) سهیم بودند و کمتر احساس بیکاری می شد با ورود به شهر همه بیکار شده و دچار فقر شدید می شوند که  این فقر باعث سرخوردگی همه ی اعضای خانواده خواهد شد.

این بزرگواران در روستای خود از جایگاه اجتماعی خاصی برخوردار بوده ولی  با ورود به شهر به دلایل مختلف ناچارند در حاشیه شهر ساکن شوند که مشکلات بزرگی ازدیدگاه اجتماعی ،فرهنگی ؛اقتصادی و زیست محیطی برای آنها و خانواده هایشان بوجود می آورد.

هر کدام از این عزیزان دلایل هر چند قانع کننده ای برای مهاجرت به حاشیه های شهر دارند اما واقعاً به چه قیمتی؟امکانات رفاهی روستای ما در حد قابل قبول نیست، فرزندانمان نیاز به ادامه تحصیل داشتند و این امکان برای آنها مهیا نبود،بیشتر اوقات سال بیکار بودیم زیرا در روستاهای منطقه ما صنایع تبدیلی برای بهره وری بیشتر از تولیدات ما نبود،تولید کننده و حافظ اقتصاد کشور ما هستیم اما مدیران کلان کشور به روستا ئیان توجهی ندارندو از این قبیل دلایل.

مطلب زیر حاصل تجربه عینی و واقعی از مدیریکی از مدارس شهر مریوان آقای محمد فتحی اهل روستای ژیوار است که خود آن را لمس کرده است:

شهریورماه 92 مردی میان سال با چهره ای خسته ، پروند ه ای در دست همراه کودکی زیبا و دوست داشتنی به دفتر مدرسه مراجعه کرد.درخواست ثبت نام فرزندش را داشت .پس از تکمیل فرم های ثبت نام از آن تاریخ دانش آموز مدرسه ما شد. ماه اول مدرسه دانش آموز در کلاس حضور داشت ولی هنوز چند روزی از آبان نگذشته بود که معلم کلاس از غیبت او خبرداد.

 با شماره هایی که از پدرش دریافت  کرده بودیم تماس گرفتیم اما کسی جواب نمی داد. از طریق دانش آموزان و کسانی دیگر آدرس خانه آنها را پیدا کردم به آنجا مراجعه کردم اما کسی در این خانه 40 متری در آخرین نقطه حاشیه شهر نبود .

از ظاهر خانه معلوم بود که مدتی است خالی ازسکنه می باشد.کسی از همسایه ها هم اطلاع دقیقی از آنها نداشت. با پرس و جو از آشنایان فهمیدم که پدر خانوادهازدواج مجدد کرده و خانواده اش را بدون سرپرست منزل پدری همسر سابقش رها نموده است. بعد از پیگیری تلفنی از مادر خانواده متوجه شدم که آنها حتی محتاج نان شبشان هستند دیگر چه برسد به خرج و مخارج تحصیلی فرزندانشان.

و فهمیدم که پدر خانواده در تنگنای شدید مالی بوده و از ترس طلبکارانش به همراه پسرش (همان دانش اموز غایب) در یکی از مرغداری های اطراف مریوان به مشغول کار است.

تمام این ماجرا را در جلسه شورای مدرسه با تصویر هایی که از خانه آنها گرفته بودم با اعضای شورای مدرسه در میان گذاشتم . یکی از همکاران بنده اعلام کردگویا خیری را می شناسد  که علاقمند است به چنین خانواده هایی کمک کند و اظهار کرد که این خیر در راه پیشرفت علمی جامعه مریوان هم قدم های زیادی برداشته است.

تا اینکه با قول و قراری که با خیر گذاشته بودیم و با توجه به اینکه وی از محل سکونت آنها هم دیدن کرده بود مقرر گردید که با توجه به اینکه محل زندگی آنها برای تعداد این خانواده مناسب نیست و فاصله ی زیادی هم با مدرسه آنها داشت لذا نزدیک مدرسه بچه ها خانه ای را برای آنها اجاره کنیم.

این بنده خدا قول داد به شرط بازگشت به تحصیل، تمام هزینه و مخارج معیشتی و تحصیلی این کودکان را پرداخت نماید من نیز موضوع را با پدر این کودکان در میان گذاشتم و در نهایت با تعهد پدر دانش آموزان، آنها به مدرسه بازگشتند.

وی در پایان به تمام این عزیزان توصیه کرد که : ماندن در روستای اجدادی و حفظ عزت و احترام خویش هزاران بار شرافتمندانه تر از زندگی در حاشیه  بزرگترین شهرهاست.(با تشکر از این معلم بزرگوار که تجربه خود را در اختیار سایت اورامانات قرار داد)

این محلات شمار زیادی از کارگران بیکار، دارندگان مشاغل ناپایدار و موقت، دست فروشان، کولبران، کارگران میادین میوه فروشی و زنان و دختران خانه دار و بیکار، جوانان متقاضی کار و سالخوردگانی را دربرمی گیرد که فاقد هرگونه تامین اجتماعی هستند.


همچنین ترک تحصیل نوجوانان و کودکان و روی آوردن به مشاغل کاذب، ازدواج های زود هنگام با پیامدهای مبهم، طلاق های ناشی از فقر و نداری،ناهنجاری های اجتماعی در میان جوانان و کودکان و طعمه باندهای تبهکار و فروشندگان مواد مخدر شدن از جمله خطرات جدی هستند که ساکنین جوان این محلات را تهدید می کنند.

امروزه با ورود ماهوراه و رسانه های دیگر به روستاها دیگر نمی توان مانند گذشته با حرف های دهان پرکن یک روستایی را در آنجا نگهداشت بلکه نیاز به یک اقدام بزرگ فرهنگی است تا بتوان در سطح کلان دیدگاه شهرنشینان را نسبت به روستائیان تغییر داد و آنها را بخاطر کارهای مفیدشان  عزیز و بزرگوار شمرد و برایشان تمهیدات کامل زیستن شرافتمندانه ای فراهم نموده تا عزتشان را حفظ کنند.

مسئولین و مدیریت شهرها نیازمند برنامه ریزی گسترده ای برای رفع این بحران هستند زیرا با این رویه در آینده ای نزدیک تمام جمعیت این کشور هرچند هم در حاشیه شهر نشین خواهند شد و روستا ها که مراکز تولیدات  کشاورزی و دامی و غذایی ما هستند خالی از سکنه شده در نتیجه کشور ما به بازار مصرف سایر کشورها خواهد شد.

علیرغم سیاست پیشگیرانه دولت روند سکونت گزینی این اقشار در این محلات نه تنها کاهشی نشان نمی دهد، بلکه با تشدید بحران اقتصادی، تداوم بحران مسکن و بالا رفتن اجاره بهای مسکن در مراکز شهرها، بیکاری روبه افزایش است.

هرچند سال گذشته پیروز حناچي معاون شهرسازي و معماري، وزير راه و شهرسازي با همراهي جمعي از کارشناسان شهرسازی کشور و مسئولان استاني و شهرستاني از وضعيت مناطق حاشیه نشین شهر مریوان بازدید کردند.

و در جريان اين بازديد وی جلوگیری توسعه مناطق حاشیه نشین در استان کردستان با توجه به وضعیت موجود را یکی از اولویت های کاری خود قرار داد و گفت که  تنها راه ممانعت از توسعه بافت هاي فرسوده و مناطق حاشيه نشين دادن تسهیلات مناسب در مرکز شهر و کنترل و نظارت بر افزایش نجومی زمین در مرکز شهر است.

و همچنین از این قضیه که راه و شهر سازی به تنهایی نمی تواند مانع ایجاد مناطق حاشیه نشین شود، می نالید و کمک دستگاه های دیگر را لازم دانست و از مسئولان استانی خواست که با برنامه ریزی مناسب در این حوزه ورود پیدا کنند.

ولی آیا با تمام این اوصاف این وضعیت در مریوان و سایر شهر های استان بهبود یافته؟ آیا مسئولین توانسته اند به وعده های خود در این خصوص عمل کنند؟

انتهای پیام/





برچسب ها :

حاشیه نشینی در مریوانترک تحصیل کودکاناورامانات

نظرات کاربران :

اولین نفری باشید که در مورد این مطلب نظر می دهید!

دیدگاه های ارسالی شما، پس از تایید توسط مدیریت در وب سایت منتشر خواهد شد.
پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.

نام *
 

کد امنیتی
 
   
Hawramanat Telegran Channel


آخرین اخبار